44 dagen wachten? Je beste kandidaat is al weg
Het hoofdverhaal: de snelheidsparadox
Je kent het gevoel. Een sterke kandidaat solliciteert op maandag. Je bent die week overspoeld door vacatures, intakes en no-shows. Tegen de tijd dat je belt, is het vrijdag. En de kandidaat? Die tekende woensdag al ergens anders.
De cijfers van de voorbije weken bevestigen dat dit geen anekdote is, maar een structureel probleem.
Processen worden trager, niet sneller
De gemiddelde time-to-hire wereldwijd klom naar 44 dagen, een dag langer dan vorig jaar. En het aantal gesprekken per aanwerving? Dat steeg op drie jaar tijd met 42 procent, tot gemiddeld 13 interviews per plaatsing. Dertien. Voor high-volume profielen in logistiek, retail of zorg is dat compleet onhoudbaar.
Ondertussen haken kandidaten massaal af. Uit onderzoek van Bullhorn blijkt dat 75 procent van de Gen Z-kandidaten al eens een sollicitatie stopzette omdat het proces te lang aansleepte. De belangrijkste reden om af te haken: 31 procent kreeg intussen ergens anders een beter aanbod. Nog eens 17 procent vertrok door slechte communicatie van de recruiter.
De eerste 24 uur zijn beslissend
Het schrijnendste cijfer komt uit een studie van Sense: 80 procent van de kandidaten vindt een snelle reactie van de recruiter prioritair, maar slechts 19 procent krijgt binnen de 24 uur antwoord. Daar zit de kloof. Niet in je vacaturetekst, niet in je employer branding, maar in die eerste dag na de sollicitatie.
Verrassend: jongeren zijn geduldiger dan vijftigplussers
Nog een opvallende vondst uit hetzelfde onderzoek: van de werkzoekenden boven de 50 vindt 49 procent een kort proces prioritair, bij dertigminners is dat maar 34 procent. Jongeren willen vooral persoonlijke feedback (39 procent) en een gesprek op gelijke voet (38 procent). Ze zijn dus niet per se ongeduldig, ze willen zich gehoord voelen. Maar let op: geduld hebben en afhaken sluiten elkaar niet uit. Wie wacht, blijft ondertussen gewoon verder solliciteren.
Wat betekent dit voor jou?
De les is dubbel. Snelheid wint: wie binnen de 24 uur reageert, zit bij de beste 19 procent van de markt. Maar snelheid alleen volstaat niet, zeker niet bij jongere kandidaten. Die willen ook echt gesprek, feedback en duidelijkheid.
En net daar knelt het schoentje: je kan als recruiter niet om 22u30 nog persoonlijk antwoorden op elke sollicitatie. Een goede AI-buddy kan dat wel. Die verwelkomt elke kandidaat meteen, stelt de eerste screeningsvragen in een echt gesprek en zorgt dat jij 's ochtends een voorgeselecteerde shortlist klaar hebt staan. Niet om jou te vervangen, maar om te zorgen dat jij je tijd steekt in de gesprekken die er echt toe doen.
📌 3 dingen die ons opvielen
1. België telt 227 knelpuntberoepen. De nieuwe VDAB-lijst voor 2026 staat er weer vol mee, met de bekende klassiekers uit logistiek, zorg, bouw en techniek. Tegelijk zegt 79 procent van de werkenden open te staan voor een overstap naar een kraptesector. Het talent bestaat dus, het vindt alleen de weg niet. Wie de drempel om te solliciteren verlaagt, vist in een grotere vijver.
2. De AI-kloof op de werkvloer blijft groot. Uit een Cevora-bevraging blijkt dat ruim een derde van de Belgische werknemers al AI gebruikt op het werk, maar dat 4 op de 10 de meerwaarde voor hun eigen job nog niet zien. En 59 procent volgde nooit een formele AI-opleiding. Ook in recruitmentteams geldt: de tool kopen is stap één, het team meenemen is het echte werk.
3. "Begin klein, want het grote verlamt." Dat advies gaf ATS-veteraan Jan van Goch deze week in een podcast over AI in recruitment. Grote strategische AI-plannen blokkeren organisaties, kleine experimenten creëren medestanders. Zijn tweede punt vinden wij minstens zo belangrijk: de uiteindelijke matchbeslissing blijft mensenwerk. AI screent, de recruiter beslist.
Tot slot
Wil je weten hoe Marcel jouw kandidaten binnen de minuut een warm "hallo" geeft, dag en nacht? Spring eens binnen op marcel.jobs, we tonen het je graag. Tot binnen twee weken! 👋
Bronnen:
